Conradus de Soltau - Principium libri II - THESIS Digital Text Library

Conradus de Soltau - Principium libri II [cdss4s-l2q1.xml]
text

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!--
	Collexy
	Critical Edition Collation
	(c) Mihai Maga
-->
<!DOCTYPE TEI PUBLIC "-//TEI P5//DTD Main Document Type//EN" "http://www.tei-c.org/release/xml/tei/schema/dtd//tei.dtd">
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:xi="http://www.w3.org/2001/XInclude">
	<teiHeader>
		<fileDesc xml:id="cdss4s-l2q1" n="201">
			<titleStmt>
				<title>Principium libri II</title>
				<author>Conradus de Soltau</author>
			</titleStmt>
			<publicationStmt>
				<distributor>Mihai Maga</distributor>
			</publicationStmt>
			<seriesStmt>
				<title>Quaestiones super quattuor libros Sententiarum Petri Lombardi</title>
			</seriesStmt>
			<sourceDesc>
				<listWit>
					<witness xml:id="Ma1" n="18">Mainz, Stadtbibliothek, Hs I 16</witness>
					<witness xml:id="eM" n="102">ed. Mihai Maga</witness>
				</listWit>
				<listBibl xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xml:id="listBibl">
					<bibl xml:id="b-B-Gen">
						<author key="B" rend="hidden">Biblia</author>
						<title key="Gen">Gen.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-B-Deut">
						<author key="B" rend="hidden">Biblia</author>
						<title key="Deut">Deut.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-B-Ps">
						<author key="B" rend="hidden">Biblia</author>
						<title key="Ps">Ps.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-B-Prov">
						<author key="B" rend="hidden">Biblia</author>
						<title key="Prov">Prov.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-B-Is">
						<author key="B" rend="hidden">Biblia</author>
						<title key="Is">Is.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-B-Matth">
						<author key="B" rend="hidden">Biblia</author>
						<title key="Matth">Matth.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-B-Marc">
						<author key="B" rend="hidden">Biblia</author>
						<title key="Marc">Marc.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-B-Luc">
						<author key="B" rend="hidden">Biblia</author>
						<title key="Luc">Luc.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-B-Ioh">
						<author key="B" rend="hidden">Biblia</author>
						<title key="Ioh">Ioh.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-B-Rom">
						<author key="B" rend="hidden">Biblia</author>
						<title key="Rom">Rom.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-B-ICor">
						<author key="B" rend="hidden">Biblia</author>
						<title key="ICor">I Cor.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-B-IICor">
						<author key="B" rend="hidden">Biblia</author>
						<title key="IICor">II Cor.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-B-Gal">
						<author key="B" rend="hidden">Biblia</author>
						<title key="Gal">Gal.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-B-Eph">
						<author key="B" rend="hidden">Biblia</author>
						<title key="Eph">Eph.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-B-Phil">
						<author key="B" rend="hidden">Biblia</author>
						<title key="Phil">Phil.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-B-Col">
						<author key="B" rend="hidden">Biblia</author>
						<title key="Col">Col.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-B-ITim">
						<author key="B" rend="hidden">Biblia</author>
						<title key="ITim">I Tim.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-B-IPetr">
						<author key="B" rend="hidden">Biblia</author>
						<title key="IPetr">I Petr.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-B-IIPetr">
						<author key="B" rend="hidden">Biblia</author>
						<title key="IIPetr">II Petr.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-Arist-AnalPoster">
						<author key="Arist">Arist.</author>
						<title key="AnalPoster">Anal. poster.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-Arist-Metaph">
						<author key="Arist">Arist.</author>
						<title key="Metaph">Metaph.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-Arist-EthNic">
						<author key="Arist">Arist.</author>
						<title key="EthNic">Eth. Nic.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-Ambr-DeFide">
						<author key="Ambr">Ambrosius</author>
						<title key="DeFide">De Fide</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-Hier-InEccle">
						<author key="Hier">Hieronymus</author>
						<title key="InEccle">Comm. in Eccle.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-Aug-IacobEsau">
						<author key="Aug">Augustinus</author>
						<title key="IacobEsau">Sermo IV de Iacob et Esau</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-Aug-Ep82">
						<author key="Aug">Augustinus</author>
						<title key="Ep82">Epistula 82</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-Aug-DeTrin">
						<author key="Aug">Augustinus</author>
						<title key="DeTrin">De Trinitate</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-Aug-DeBaptParv">
						<author key="Aug">Augustinus</author>
						<title key="DeBaptParv">De peccatorum meritis et remissione et de baptismo parvulorum</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-Aug-DeDoctrChrist">
						<author key="Aug">Augustinus</author>
						<title key="DeDoctrChrist">De doctrina christiana</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-Aug-DeLibArb">
						<author key="Aug">Augustinus</author>
						<title key="DeLibArb">De libero arbitrio</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-Aug-InIoh">
						<author key="Aug">Augustinus</author>
						<title key="InIoh">In Evangelium Ioannis</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-Aug-Serm168">
						<author key="Aug">Augustinus</author>
						<title key="Serm168">Sermo 168</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-Aug-DePredestSanct">
						<author key="Aug">Augustinus</author>
						<title key="DePredestSanct">De predestinatione sanctorum</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-IScotEriug-HomIoh">
						<author key="IScotEriug">Io. Scotus Eriugena</author>
						<title key="HomIoh">Homilia in prolog. S. Evangelii sec. Iohannem</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-GregMagn-InIoh">
						<author key="GregMagn">Greg. Magn.</author>
						<title key="InIoh">In Evangelium Ioannis</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-X-DecrGrat">
						<title key="DecrGrat">Decretum Gratiani</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-Bern-Serm3">
						<author key="Bern">Bernardus</author>
						<title key="Serm3">Sermo 3 de vigilia Nativitatis</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-Ans-DeFide">
						<author key="Ans">Anselmus</author>
						<title key="DeFide">De fide Trinitatis et de incarnatione Verbi</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-Bonav-Sent">
						<author key="Bonav">Bonaventura</author>
						<title key="Sent">In Sent.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-Durand-Sent">
						<author key="Durand">Durandus a S. Porciano</author>
						<title key="Sent">In Sententias teologicas</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-GuilAux-SummAur">
						<author key="GuillAux">Gulielmus de Auxerre</author>
						<title key="SummAur">Summa aurea</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-ThAq-Sent">
						<author key="ThAq">Thom. de Aquino</author>
						<title key="Sent">In Sent.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-IDunsScot-Sent">
						<author key="IDunsScot">Io. Duns Scotus</author>
						<title key="Sent">In Sent.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-GodfrFont-QuodlXIII">
						<author key="GodfrFont">Godefridus de Fontibus</author>
						<title key="QuodlXIII">Quodlibet XIII</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-ThArg-Sent">
						<author key="ThArg">Th. de Argentina</author>
						<title key="Sent">Super Sent.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-MensoBeckh-Sent">
						<author key="MensoBeckh">Menso de Beckhusen</author>
						<title key="Sent">Super Sent.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-NicGubin-Sent">
						<author key="NicGubin">Nicolaus de Gubin</author>
						<title key="Sent">Super Sent.</title>
					</bibl>
					<bibl xml:id="b-ConrSoltau-Sent">
						<author key="ConrSoltau">Conradus de Soltau</author>
						<title key="Sent">Super Sent.</title>
					</bibl>
				</listBibl>
			</sourceDesc>
		</fileDesc>
		<encodingDesc>
			<variantEncoding method="parallel-segmentation" location="internal"/>
		</encodingDesc>
	</teiHeader>
	<text>
		<body>
			<p rend="TitleCaps"> <locus target="#Ma1" from="84ra"/> &lt; <app>
					<lem>Quaestio</lem>
					<rdg wit="#Ma1"/>
				</app> <app>
					<lem>I</lem>
					<rdg wit="#Ma1"/>
				</app> &gt; </p>
			<p> <app>
					<lem/><rdg wit="#Ma1">Incipit</rdg>
				</app> <app>
					<lem/><rdg wit="#Ma1">quaestio</rdg>
				</app> <app>
					<lem/><rdg wit="#Ma1">prima</rdg>
				</app> <app>
					<lem/><rdg wit="#Ma1">circa</rdg>
				</app> <app>
					<lem/><rdg wit="#Ma1">principium</rdg>
				</app> <app>
					<lem/><rdg wit="#Ma1">secundi</rdg>
				</app> <app>
					<lem/><rdg wit="#Ma1">libri</rdg>
				</app> <app>
					<lem/><rdg wit="#Ma1">Sententiarum</rdg>
				</app> <app>
					<lem/><rdg wit="#Ma1">quod</rdg>
				</app> <app>
					<lem/><rdg wit="#Ma1">feci</rdg>
				</app> <app>
					<lem/><rdg wit="#Ma1">tertia</rdg>
				</app> <app>
					<lem/><rdg wit="#Ma1">feria</rdg>
				</app> <app>
					<lem/><rdg wit="#Ma1">post</rdg>
				</app> <app>
					<lem/><rdg wit="#Ma1">festum</rdg>
				</app> <app>
					<lem/><rdg wit="#Ma1">sancti</rdg>
				</app> <app>
					<lem/><rdg wit="#Ma1">Viti</rdg>
				</app> <app>
					<lem/><rdg wit="#Ma1">eodem</rdg>
					<witDetail wit="#Ma1" type="sc">1395</witDetail>
				</app> <app>
					<lem/><rdg wit="#Ma1">anno</rdg>
				</app> <locus target="#Ma1" from="84rb"/> Utrum possit convinci ratione Deum omnia ex nihilo creasse. </p>
			<p> Quod non arguitur sic, quia ‘<ref target="#snx001" type="source" n="1"/>Deum omnia ex nihilo creasse<note xml:id="snx001" type="source" source="#b-B-Gen" subtype="cf" n="1">1, 1</note>’ est articulus fidei. Si igitur posset hac convinci ratione, posset de pure credibilibus acquiri habitus theologicus sine fide. Contrarium Augustinum super Ioannem, qui dicit quod “<ref target="#snx002" type="source" n="2"/>credibilium est merces fidei<note xml:id="snx002" type="source" source="#b-Aug-InIoh" n="2">tract. 29, 1</note>”. </p>
			<p> Secundo sequitur quod theologia sacra esset eo modo scientia quo philosophi locuti sunt de scientia. Patet haec consequentia, quia ratione convincerentur omnia in sacra Scriptura eo quod non est maior ratio de uno articulo quam de alio. </p>
			<p> Oppositum arguitur sic: potest convinci ratione Deum esse causam productivam omnium, eo quod hoc multi philosophorum lumine humanae rationis intellexerunt; ergo potest convinci ratione, quodlibet citra Deum esse, a Deo mediate vel immediate creatum, eo quod Deus ad primum effectum ad extra productivum non habuit praesuppositam manifestam, igitur conclusio vera. </p>
			<p> Praemissa protestatione consueta, distinguo materiam pro solutione huius quaestionis pertractandam in tres articulos. Primus erit de materia primi argumenti, videlicet utrum de pure credibilibus possit acquiri habitus theologicus sine fide. Secundus erit de materia secundi argumenti, utrum theologia sit scientia eo modo quo philosophi locuti sunt de scientia. Tertius erit de quaesito. </p>
			<p rend="Title"> &lt; <app>
					<lem>Articulus</lem>
					<rdg wit="#Ma1"/>
				</app> <app>
					<lem>I</lem>
					<rdg wit="#Ma1"/>
				</app> &gt; </p>
			<p> Quantum ad primum articulum, pono primo istam conclusionem: <label type="structure">Co. 1</label> De pure credibilibus nullus potest habere habitum theologicum sine fide. Probatur sic, quia nullus potest habere habitum theologicum nisi habitis principiis ad eum requisitis. </p>
			<p> Sed articulis fidei sunt principia habitus theologici quo inquam articuli intelligi non possunt, nec credi, nisi fide sunt crediti, ut dicit beatus Augustinus libro secundo De libero arbitrio in haec verba: “<ref target="#snx003" type="source" n="3"/>nisi aliud esset credere et primo credendum quam intelligere cuperemus, frustra propheta dixisset «<ref target="#snx004" type="source" n="4"/>nisi credideritis, non intelligetis<note xml:id="snx004" type="source" source="#b-B-Is" n="4">7, 9</note><note xml:id="snx003" type="source" source="#b-Aug-DeLibArb" n="3">lib. 3, 2/6</note>»”. </p>
			<p> Sed forte dicendum quis, sicut magister meus reverendus <ref target="#snx005" type="source" n="5"/>Menso<note xml:id="snx005" type="source" source="#b-MensoBeckh-Sent" subtype="cf" n="5">lib. 2, pr. (perditus)</note>, quod homo posset credere articulos aliquo referente sine fide. Contra hoc loquitur beatus Augustinus quinto Omeliarum, omelia decimam septimam, ubi sic dicit: “<ref target="#snx006" type="source" n="6"/>Credidisti sed non tu tibi fidem dedisti. Ex fide credidisti. Fides in te donum Dei est<note xml:id="snx006" type="source" source="#b-Aug-Serm168" n="6">1/1</note>”. <locus target="#Ma1" from="84va"/> Item, in libro De praedestinatione sanctorum dicit Augustinus: “<ref target="#snx007" type="source" n="7"/>si non sumus «<ref target="#snx008" type="source" n="8"/>idonei cogitare aliquod ex nobis quasi ex nobis, sed sufficientia nostra ex Deo est<note xml:id="snx008" type="source" source="#b-B-IICor" n="8">3, 5</note>»; profecto non sumus idonei credere aliquid ex nobis quasi ex nobis<note xml:id="snx007" type="source" source="#b-Aug-DePredestSanct" n="7">lib. 1, 2/5</note>” </p>
			<p> Ex ista conclusione sequitur quod <ref target="#snx009" type="source" n="9"/>conclusio secunda<note xml:id="snx009" type="source" source="#b-MensoBeckh-Sent" subtype="cf" n="9">lib. 2, pr., co. 2 (perditus)</note> quam <app>
					<lem>posuit</lem>
					<witDetail wit="#Ma1" type="del">p.</witDetail>
				</app> Menso in articulo suo ultimo non est sustinenda et ad articulum quod ipse fecit pro ea dico admittendum casum quem ponit, scilicet de bono magistro in theologia qui sit haereticus et nego quod talis habeat habitum theologicum, et hoc ipse nondum probavit. </p>
			<p> Secunda conclusio sit ista: <label type="structure">Co. 2</label> Ex studio sacrae scripturae non acquiritur, nec acquiri potest, habitus theologicus ultra fidem cognitivus de pure credibilibus sine fide. Probatur: patet haec ex fundamento praecedentis rationis, quia principia ad talem habitum sunt articuli fidei, ex quibus non potest procedi nisi sint crediti, et non possunt credi nisi lumine naturali saltim qui sunt pure credibiles, eo quod lumine naturali credita sunt, naturaliter prius cognita esse vere qua credita, ut colligitur ex <ref target="#snx010" type="source" n="10"/>primo Posteriorum<note xml:id="snx010" type="source" source="#b-Arist-AnalPoster" n="10">1, </note>. Etiam patet manifeste per beatum Bernardum in sermone De Nativitatis, quod articuli fidei in lumine naturali credi non possunt, sic dicentem: “<ref target="#snx011" type="source" n="11"/>Mirum est, quomodo cor humanum his duobus fidem accomodat, quomodo credere potest quod Deus homo esset, et quod virgo sumit quae peperisset<note xml:id="snx011" type="source" source="#b-Bern-Serm3" n="11"/>”, et ita a fortiori mirum est de articulo Trinitatis personarum, igitur. Item, si conclusio non esset vera, tunc staret quod de pure credibilibus acquisiti posset habitus cognitivus sine fide, et tunc sequitur quod non esset pure credibilia, quod est manifesta repugnantia quae non video quaestionare et quomodo dici posuit pure credibilia nisi quia sine fide cognosci non volent. </p>
			<p> Sequitur ex his quod <ref target="#snx012" type="source" n="12"/>conclusiones tertia et quarta<note xml:id="snx012" type="source" source="#b-MensoBeckh-Sent" subtype="cf" n="12">lib. 2, pr., co. 3–4 (perditus)</note> magistri Mensonis non sint sustinendae. Et, ad argumentum quo probat illas ABAS, respondeo quod magister theologiae factus haereticus non potest informare Iudaeum vel paganum sic quod in ipsa acquiratur sine fide procedente praecedente habitus theologicus, quia nec hoc possent facere magister theologiae fidelis catholicus et denotus. Patet etiam ex his quod <ref target="#snx013" type="source" n="13"/>conclusio magistri Mensonis quinta<note xml:id="snx013" type="source" source="#b-MensoBeckh-Sent" subtype="cf" n="13">lib. 2, pr., co. 5 (perditus)</note> est falsa, in qua dicit quod articuli fidei inquam credibiles non sunt propria principia habitus theologici. Et hoc probo sic: habitus theologici sunt aliqua <locus target="#Ma1" from="84vb"/> propria principia X, sed nulla alia quam articuli fidei, et, si sint alia, ego pecco modo per eum assignari illa, igitur. </p>
			<p> Conclusio tertia sit ista: <label type="structure">Co. 3</label> Ex aliquibus traditis in sacra Scriptura potest acquiri habitus sine fide. Patet de pure moralibus et etiam naturalibus in diversis passibus Scripturae sacrae traditis. </p>
			<p> Ex ista conclusione sequitur quod <ref target="#snx014" type="source" n="14"/>conclusio sexta<note xml:id="snx014" type="source" source="#b-MensoBeckh-Sent" subtype="cf" n="14">lib. 2, pr., co. 6 (perditus)</note> magistri Mensonis est impossibilis. Patet, quia ad intellectum ad <app>
					<lem>quem</lem>
					<witDetail wit="#Ma1" type="ac">quas</witDetail>
				</app> ipse eam ponit, ipsa est una falsa conditionalis, ista scilicet: si habitus alicuius libri partialis sacrae theologiae acquiritur sine fide, tunc quilibet habitus alterius libri etiam acquiritur sine fide. Et haec intellecta contra me est falsa, quia ego non dixi de libro partiali, sed de aliquibus traditis in Lege et Evangelio, vel in libris Salomonis. Sed ad hunc intellectum conditionalis ista sua falsa est, ut patet per conclusionem istam et praecedentem, igitur. </p>
			<p> Ipse in fine infert contra me quod conclusiones multae in positione mea sint <app>
					<lem>ruinosae</lem><rdg wit="#Ma1">ruimosae</rdg>
					
				</app>. Ibi dico quod multae domus sint ruinosae quae sine nova aedificatione innatur, et manent durabiles et fixae, et ita faciam ego meis conclusionibus, si potero ad dicta sanctorum quae introduxi pro mea intentione; ipse respondet distincte: ‘<ref target="#snx015" type="source" n="15"/>ego pecco<note xml:id="snx015" type="source" source="#b-MensoBeckh-Sent" subtype="cf" n="15">lib. 3, pr. (perditus)</note>’, quod respondeat determinatae in proximo suo principio. </p>
			<p rend="Title"> &lt; <app>
					<lem>Articulus</lem>
					<rdg wit="#Ma1"/>
				</app> <app>
					<lem>II</lem>
					<rdg wit="#Ma1"/>
				</app> &gt; </p>
			<p> Quantum ad secundum articulum, primo pono istam conclusionem: <label type="structure">Co. 1</label> Habitus theologicus non est scientia eo modo quo philosophi sunt locuti de scientia. Probatur sic: omnis scientia de qua philosophi sunt locuti, et quantum ad totum genus suum, potest acquiri sine fide christianae religionis. Sed haec scientia sacra non potest acquiri sine tali fide, ut patet per conclusiones praecedentes articuli, igitur conclusio vera. Et hoc conclusio est contra magistrum meum reverendum, magistrum Nicolaus Gubin, in <ref target="#snx016" type="source" n="16"/>conclusione sua tertia articuli <app>
					<lem>tertii</lem><rdg wit="#Ma1">31</rdg>
					
				</app><note xml:id="snx016" type="source" source="#b-NicGubin-Sent" subtype="cf" n="16">lib. 2, pr., art. 3, co. 3 (perditus)</note>. </p>
			<p> Ad argumentum suum quod adducit pro sua conclusione, respondeo sic: argumentum est illud: ‘omnis processus ratiocinativus habens dignitates, passiones et subiectum est apud philosophos scientia nominatus’. Nego illam sicut proponitur <locus target="#Ma1" from="85ra"/> nisi ipse velit eam intelligere sicut philosophi eam intellexisset, quod haec dignitates per demonstrationem in superiori scientia notas vel inductione sensu vel consuetudine, ut dicitur primo Ethicorum. Et tunc nego maiorem, scilicet quod scientia theologica sit huiusmodi, quia ex principiis suis dictis convincitur oppositum, quia ipse concedit in eadem passione sua quod articuli fidei sunt principia theologicae scientiae; et certum est quod illi non fiunt sic noti sicut principia scientiarum, de quibus philosophi sunt locuti. Patet per <ref target="#snx017" type="source" n="17"/>capitulum ultimum vicesimum primum Posteriorum<note xml:id="snx017" type="source" source="#b-Arist-AnalPoster" n="17"/>, ubi Philosophus manifeste tradidit modum quo fiunt principia scientiarum nota nobis, quia dicit ibi quod ex notitia sensitiva ac experientiis quam fiunt in nobis ex memoriis, ut habetur <ref target="#snx018" type="source" n="18"/>primo Metaphysicae<note xml:id="snx018" type="source" source="#b-Arist-Metaph" n="18"/>. </p>
			<p> Ex ista conclusione sequitur correlarie quod theologia non est sic scientia sicut oeconomica vel politica, nec in eodem genere scientiae collationanda. Pate quia toti generi scientiae convenit quod principia sunt praecognita ante demonstrationem per sensum vel inductionem vel aliquo tali modo humano, ut praemissus est. Sed sic non sunt nota principia theologiae quae sunt articuli fidei, ut ipse concedit, igitur. Ex isto patet quod <ref target="#snx019" type="source" n="19"/>conclusio secunda tertii articuli<note xml:id="snx019" type="source" source="#b-NicGubin-Sent" subtype="cf" n="19">lib. 2, pr., art. 3, co. 2 (perditus)</note> non est vera. Et ad argumentum responsum est quia ipse probat eadem medio conclusione secundam suam sicut <ref target="#snx020" type="source" n="20"/>tertiam tertii articuli<note xml:id="snx020" type="source" source="#b-NicGubin-Sent" subtype="cf" n="20">lib. 2, pr., art. 3, co. 3 (perditus)</note>. In fine ipse dicit quod non posuit plura contra me ex ista causa, quia dicit se non intelligere qualem scientiam velim theologia appellare. Dico quod ego volo eam appellare sicut sacra Scriptura appellat eam, et ita posui ad scriptum prius in <ref target="#snx021" type="source" n="21"/>principio meo primo<note xml:id="snx021" type="source" source="#b-ConrSoltau-Sent" n="21">lib. 1, pr., q. 1, art. 2, pars 2, co. 7</note>. Et iterum resumens dico quod Augustinus vocat eam “<ref target="#snx022" type="source" n="22"/>scientiam fidei<note xml:id="snx022" type="source" source="#b-Aug-DeTrin" n="22">lib. 14, 1/3</note>”, aliquando vocat eam ‘<ref target="#snx023" type="source" n="23"/><ref target="#snx024" type="source" n="24"/>scientiam salutis<note xml:id="snx024" type="source" source="#b-B-Luc" subtype="cf" n="24">1, 77</note><note xml:id="snx023" type="source" source="#b-Aug-DeDoctrChrist" subtype="v" n="23">lib. 2, 5/6</note>’, et in Proverbiis vocatur “<ref target="#snx025" type="source" n="25"/>scientia Dei<note xml:id="snx025" type="source" source="#b-B-Prov" n="25">2, 5</note>” et “<ref target="#snx026" type="source" n="26"/>scientia sanctorum<note xml:id="snx026" type="source" source="#b-B-Prov" n="26">9, 10; 30, 3</note>”, et non est mihi vis de istis vocabulis, quia expresse posui nunc et etiam prius quare ipsa non potest dici scientia secundum modum loquendi philosophorum. </p>
			<p rend="Title"> &lt; <app>
					<lem>Articulus</lem>
					<rdg wit="#Ma1"/>
				</app> <app>
					<lem>III</lem>
					<rdg wit="#Ma1"/>
				</app> &gt; </p>
			<p> Quantum ad tertium articulum, pono primo istam conclusionem quod <label type="structure">Co. 1</label> ratione potest convinci absque fide aut spirituali revelatione Deum esse causam efficientem omnium citra se existentium. <locus target="#Ma1" from="85rb"/> Patet quia ad hanc veritatem venerunt philosophi sine revelatione spirituali, quod in causis efficientibus non esset in infinitum processus, sed quod Deus esset causa prima efficiens, igitur conclusio vera. </p>
			<p> Ex ista conclusione patet correlarie quod potest ratione convinci quod Deus fuit causa omnium citra se quae unquam fuerit et similiter erit causa efficiens omnium quae unquam erunt. Patet ex positione conclusionis. </p>
			<p> Secunda conclusio sit ista, quod <label type="structure">Co. 2</label> potest ratione convinci Deum ad aliquid producendum nullo citra se activo vel passivo indigem. Patet quia philosophi sine spirituali revelatione per rationem venerunt in istam veritatem quod Deus est causa productiva omnium, ut patet per conclusionem praecedentem. Sed ex hoc sequitur quod produxerit aliquid nullo praecedente, igitur sicut illud produxit nullo praesupposito, ita quodlibet aliud posset producere nullo supposito, igitur conclusio vera. </p>
			<p> Tertia conclusio sit ista, quod <label type="structure">Co. 3</label> potest ratione convinci Deum omnia ex nihilo creasse saltim originaliter, quia multae sunt creaturae quae non sunt immediate a Deo creatae, sed naturaliter genitae. Probatur sic, quia potest ratione convinci Deum esse causa efficientem omnium citra se existentium, et potest convinci ratione deum nullo activo vel passivo indigem ad aliud producendum, igitur conclusio vera. Consequentia manifesta est ex actu terminorum. Assumptum pro prima parte huius articuli et pro secunda est conclusio secunda eiusdem articuli. </p>
			<p> Ad rationes in oppositum respondetur ex dictis. Et ista sufficiant, gratiarum actio pacientibus. </p>
		</body>
	</text>
</TEI>
Conradus de Soltau - Principium libri II - THESIS Digital Text Library

Conradus de Soltau - Principium libri II [cdss4s-l2q1.xml] text

Conradus de Soltau - Principium libri II [cdss4s-l2q1.xml]
text
